سلام . سلام به همه ی شما که برام شدین یه خاطره تا ابد . سلام به همتون که بهم درس زندگی ومعرفت دادین . سلام
میخوام اونقد بگم سلام که جبران تموم نبودنام باشه . آخه شاید این آخرین سلام من به شما باشه
همیشه عادت دارم پستامو کوتاه بذارم آخه حوصله ی نوشتنو ندارم ولی میخوام این آخرین پستم فقط و فقط مخصوص حرفای دلم باشه .
یادش به خیر . اولین باری که اومدم اینجا خیلی ذوق کردم آخه تا حالا انجمن ندیده بودم . ثبت نام کردمو با آدمای تازه آشنا شدم . تا اینکه اینجا شد خونه ی دوم من . پاتوق من .تموم فکر و ذهن من
اما حالا تازه به خودم اومدم که من کی ام و چیم . چه کارایی برای آینده م باید انجام بدم . اصلا چه آینده ای دارم . تا اینکه تصمیم گرفتم از اینجا برم . برام خیلی سخته . میدونم برای شما هم سخته ( اعتماد به نفس ) ولی چه میشه کرد . سرنوشته دیگه .
همتونو دوس دارم ( مصطفی . مریم . آفتاب . سانی جونم . کاکو . توبیاس . فرهاد . hhhh . داوود ، نانازی ، به به ، مهشاد ، آرچر ، ارکیده ، سربلند و ... ) امیدوارم حلالم کنید .
راستی یه عذر خواهی هم به شمیم خانوم بدهکارم . آخه یه بار یه سوتفاهمی بینمون پیش اومد که من مقصر بودم . امیدوارم ایشون به بزرگی خودشون ببخشن ( از قدیم گفتن بخشش از بزرگانه )
میخوام تموم ردپاهامو از تو نت خط بزنم . ایمیلمو پاک کردم . آیدومو پا ک کردم . فقط وبم هست که اونو هم میخواستم پاک کنم ولی دلم نیومد . هروقت خواستین ازم خبری بگیرین میتونین به وبم سر بزنین . آدرسش تو امضام هست .
شاید هر ماه به ماه بیام و تو پستای بچه ها نظر بدم ( آخه دلم نمیاد آمارمو تو این سایت 0 کنم ) . دوس دارم ببینم در آینده این سایت چه جوری میشه . شاید چند سال دیگه مریم پیر شد و بچه هاش اومدن تو این سایت یا مصطفی کچل شد یا سانی رفت دانشگاه یا آفتاب پیر شد و نوه هاش اومدن اینجا یا سربلند این قضیه ترشیا رو بی خی خی ( مخفف بیخیال ) شد .
دوستتون دارم . همیشه به یادتونم و براتون دعا میکنم . راستی آرچر خانوم ببخش که بهت گفتم آچارفرانسه
ببیخشین که این پست انقد طولانیه . بالاخره شما به آرزوتون رسیدین و شرم کم شد . بای بای . بای برای همیشه


مث هزاری مچاله،
ته جیبه یه شوفر تاکسی

مثل مقدس شدن یه شمع،
وقتی که برق می ره!

مث طعم قرص مسکن،
رو زبون یه مریض سرطانی!

مث دایره های اب حوض،
دور یه برگ تازه مرده!

مث چرخش سکه تو هوا،
قبل نتیجه شیر یا خط!

مث حرارت الکل،
وقتی از گلو پائین می ره!

مث موج گندم زار،
وقتی باد از وسط خوشه هاش می گذره!

مث صدای اولین ترقه،
تو غروب شب سه شنبه اخر سال!

مث زمزمه کردن یک اواز،
وقت رد شدن از یه کوچه خلوت!

یه همچین چیزیه زندگی!
نه شیرین و نه تلخ

!
اینم قلب کج و کوله ی من که تقدیمش میکنم به خریداراش

_______★★★★★_______★★★★_____
_____★★★★★★★____★★★★★★__
___★★★★★★★★_★★★★★★★★★___
__★★★★★★★★★★★★★★★★★★★___
__★★★★★★★★★★★★★★★★★★★____
__★★★★★★★★★★★★★★★★★★★____
__★★★★★★★★★★★★★★★★★★★___
___★★★★★★★★★★★★★★★★★★___
____★★★★★★★★★★★★★★★★___
______★★★★★★★★★★★★★★___
________★★★★★★★★★★★★___
__________★★★★★★★★★_____
___________★★★★★★★ ______
___________★★★★★★ _______
____________★★★★_______
____________★★★_______
___________★★________
__________★_________